Rozliczanie różnic kursowych od 2007 r.
2004-03-20 07:00:00

Reklama:

Rozliczanie różnic kursowych od 2007 r.Rozliczanie różnic kursowych od 2007 r. Jeśli jesteście podatnikami prowadzącymi działalność gospodarczą, macie możliwość wyboru sposobu ustalania różnic kursowych. Od 1 stycznia 2007 r. jest to możliwe na podstawie przepisów obu ustaw podatkowych (art. 24c w zw. z 14b updof oraz art. 15a w zw. z art. 9b updop) albo na podstawie przepisów o rachunkowości. Podatnik może wybrać Możliwość wyboru dotyczy jednak tylko tych podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe i których sprawozdania finansowe są badane przez uprawnione podmioty (biegłych rewidentów). Co istotne, o przyjęciu przy ustalaniu różnic kursowych zasad stosowanych w prawie bilansowym podatnik musi powiadomić urząd skarbowy. Należy to zrobić do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego albo w ciągu 30 dni od rozpoczęcia działalności. Podatnik, który wybierze to rozwiązanie, musi je stosować przynajmniej przez 3 lata, licząc od początku roku, w którym ta metoda została przyjęta. Podatnicy, którzy zdecydują się na ustalanie różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, muszą stosować tę metodę przez okres nie krótszy niż 3 lata podatkowe. Stosując tę metodę, podatnicy zaliczają odpowiednio do przychodów lub do kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Wycena ta dla celów podatkowych powinna być dokonywana na ostatni dzień każdego miesiąca i na ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału i na ostatni dzień roku podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego, z tym jednak zastrzeżeniem, że wybrany termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie może być zmieniony. Od 2007 r. przedsiębiorcy i firmy, których sprawozdania bada biegły rewident, mogą rozliczać podatkowe różnice kursowe według zasad prawa bilansowego. Rozliczanie różnic kursowych według przepisów podatkowych Pozostali podatnicy – ci, którzy nie mogli lub którzy nie wybrali sposobu ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości – są obowiązani do ustalania różnic kursowych na podstawie uregulowań zawartych w obu ustawach o podatkach dochodowych. W tym zakresie też zaszły istotne zmiany. Od 1 stycznia 2007 r. obowiązuje zasada, że dodatnie różnice kursowe zwiększają przychody, zaś ujemne różnice kursowe powiększają koszty uzyskania przychodów. Zmianie uległ także sposób przeliczania przychodów w walutach obcych uzyskiwanych w ramach działalności gospodarczej. Od 1 stycznia 2007 r. przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu. Skorzystaj w tym celu z . Rozliczanie różnic kursowych od 2007 r. Dla celów podatkowych możliwe jest przyjęcie faktycznie zastosowanych kursów walut (np. kursów kantorowych). Jednak w przypadku, gdy faktycznie przyjęty kurs będzie odbiegał o więcej niż 5% od kursu średniego NBP, wówczas organ podatkowy będzie miał prawo wezwać strony umowy do zmiany przyjętego kursu lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie danego kursu waluty. Powstawanie różnic dodatnich i ujemnych Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość: Przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia. Poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia. Otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem przypadków określonych w dwóch następnych punktach. Kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. Kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. Ujemne różnice kursowe powstają na analogicznych zasadach – np. gdy przychód należny jest wyższy od przychodu otrzymanego, a koszt poniesiony jest niższy od kosztu w dniu zapłaty. Kosztem poniesionym branym pod uwagę podczas wyliczania różnic kursowych jest koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w razie jej braku. Dniem zapłaty natomiast jest dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie – w tym w wyniku potrącenia wierzytelności. Płace w firmie pomogą ci uniknąć pomyłek w rozliczeniach płacowych dzięki poradom ekspertów, które odpowiadają prawie na wszystkie pytania związane z rozliczaniem wynagrodzeń i nowymi przepisami.     [

January 4th, 2007 by Author

Posted in Suspendisse iaculis | Edit | 23 Comment »