Ubóstwo wśród dzieci w UE 2008
2004-03-20 08:00:00

Reklama:

Ubóstwo wśród dzieci w UE 2008Ubóstwo wśród dzieci w UE 2008 Jak wynika z przygotowanego przez Komisję Europejską raportu "Joint Report on Social Protection and Social Inclusion 2008", ponad 20 proc. dzieci w Polsce żyje poniżej progu ubóstwa. Tym samym Polska znalazła się w czołówce państw Unii Europejskiej, w których odsetek dzieci zagrożonych ryzykiem ubóstwa jest najwyższy. Inkluzja społeczna i ubóstwo wśród dzieci Ile dzieci żyje w biedzie w Unii Europejskiej? W 2006 roku, 19 proc. dzieci było zagrożonych ubóstwem, wobec 16 proc. całkowitej populacji. W większości krajów Unii Europejskiej dzieci są bardziej narażone na ubóstwo niż reszta populacji, z wyjątkiem takich państw jak Dania i Finlandia (10 proc.), Słowenia (12 proc.), Republika Cypru (11 proc.), Niemcy (12 proc.) i Belgia (15 proc.). W niemal połowie krajów Unii ryzyko ubóstwa wśród dzieci wynosi ponad 20 proc., sięgając 25 proc. we Włoszech, na Litwie, Węgrzech i w Rumunii oraz 26 proc. na Łotwie i w Polsce. Ile dzieci mieszka w gospodarstwach domowych bez osób pracujących? Ubóstwo wśród dzieci w UE 2008 Jaka jest sytuacja dzieci, których rodzice pracują? Nie wszystkie dzieci, których rodzice pracują, są poza ryzykiem ubóstwa. 13 proc. dzieci, mieszkających w gospodarstwach domowych, w których ktoś pracuje żyje poniżej progu ubóstwa. Wskaźnik ten osiąga od 7 proc. lub mniej w krajach nordyckich do ponad 20 proc. w Hiszpanii, Portugalii i Polsce. Ubóstwo wśród osób pracujących jest skutkiem niskich zarobków oraz niskiej intensywności pracy. Do jakiego stopnia transfery społeczne redukują ryzyko ubóstwa wśród dzieci? W Unii Europejskiej transfery społeczne inne niż dodatkowe dochody (takie jak zasiłki rodzinne lub dla bezrobotnych) średnio redukują ryzyko ubóstwa wśród dzieci o 42 proc., co stanowi lepszy wynik niż dla całej populacji (38 proc.). Wpływ transferów społecznych na poziom ubóstwa wśród dzieci jest wyższy niż na poziom ubóstwa całości populacji w większości krajów Unii. W Danii, Niemczech, Francji, Austrii, Słowenii, Finlandii i Szwecji wspomniane wyżej transfery społeczne redukują ryzyko ubóstwa wśród dzieci o 53 proc. lub więcej, zaś w Grecji, Hiszpanii i na Łotwie poziom redukcji wynosi mniej niż 20 proc. Jaka jest sytuacja w poszczególnych krajach członkowskich Unii Europejskiej? Raport przedstawia także obszerną diagnozę głównych przyczyn ubóstwa wśród dzieci wewnątrz Unii Europejskiej oraz zwraca uwagę na interakcję trzech głównych czynników: brak pracy lub niska intensywność pracy, ubóstwo wśród pracujących i niewystarczający poziom dochodu. Kraje osiągające najlepsze wyniki (Grupa A) realizują skuteczną politykę we wszystkich dziedzinach, szczególnie poprzez łączenie strategii ułatwiających dostęp do zatrudnienia z uruchomieniem szeregu usług np. opieka nad dziećmi oraz wsparciem w postaci zasiłków. Grupa A (Austria, Cypr, Dania, Finlandia, Holandia, Szwecja, Słowenia) obejmuje kraje, które osiągają relatywnie dobre wyniki w walce z ubóstwem dzieci poprzez skuteczne działania w wielu dziedzinach. W krajach tych udaje się pogodzić stosunkowo niski poziom bezrobocia i poziom ubóstwa w gospodarstwach domowych, w których mieszkają dzieci z względnie wydajnymi transferami społecznymi. Państwa te, jak podkreślają eksperci, powinny nadal monitorować rozwój ubóstwa wśród dzieci na poziomie krajowym, odkąd w niektórych z nich poziom ubóstwa uległ nagłemu podwyższeniu. Ubóstwo wśród dzieci w UE 2008 Grupa B (Belgia, Czechy, Niemcy, Francja, Estonia, Irlandia) obejmuje kraje z wynikami od stosunkowo dobrych go poniżej przeciętnej biorąc pod uwagę poziom ubóstwa. Głównym przedmiotem zainteresowania w tych państwach jest wysoka liczba dzieci, żyjących w gospodarstwach domowych, w których nikt nie pracuje. Polityka w tych krajach ukierunkowana na płace i dostęp do dobrej jakości zatrudnienia dla tych rodziców, którzy są poza rynkiem pracy może przyczynić się do zmniejszenia ubóstwa wśród dzieci. Grupa C (Węgry, Malta, Słowacja, Wielka Brytania) obejmuje państwa, które odnotowały przeciętne lub bardzo słabe wyniki jeśli chodzi ubóstwo wśród dzieci i charakteryzują się wysokim poziomem bezrobocia i ubóstwa wśród rodziców w gospodarstwach domowych, w których znajdują się osoby pracujące. W niektórych spośród tych państw poziom ubóstwa wśród dzieci jest częściowo łagodzony poprzez stosunkowo efektywne transfery społeczne lub dzięki silnym strukturom rodzinnym. Jak podkreślają eksperci, kraje te powinny zmienić politykę na ułatwiającą gospodarstwom domowym, w których nikt nie pracuje dostęp do lepszej pracy, udział w rynku pracy drugiego żywiciela rodziny i odpowiedniego wsparcia pieniężnego dla pracujących dorosłych. Grupa D (Grecja, Hiszpania, Włochy, Łotwa, Litwa, Luksemburg, Polska, Portugalia) obejmuje kraje, w których zarejestrowano stosunkowo wysoki poziom ubóstwa wśród dzieci. Podczas gdy w krajach tych jest niski odsetek dzieci, mieszkających w gospodarstwach domowych, w których nikt nie pracuje, jednocześnie notuje się wysoki poziom ubóstwa rodzin, w których są osoby pracujące oraz słaby wpływ transferów społecznych. Zdaniem ekspertów kraje te powinny przyjąć wszechstronne strategie w celu poprawy dochodów członków rodziny oraz ułatwić dostęp do lepszej pracy, szczególnie drugim żywicielom rodziny.     [

January 4th, 2007 by Author

Posted in Suspendisse iaculis | Edit | 23 Comment »