Podnoszenie kwalifikacji a koszty podatkowe
2027-01-20 09:00:00

Reklama:

Podnoszenie kwalifikacji a koszty podatkowe Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni rozpoczyna studia na kierunku „Bankowość – Ubezpieczenia”, w związku z tym poniesie wydatki związane z podjęciem studiów, a w szczególności: opłaty za czesne, koszty dojazdu i zakupu literatury. W odniesieniu do wydatków związanych z dojazdem na uczelnię wskazać należy, iż w sytuacji, gdy podróż odbywana jest samochodem wprowadzonym do ewidencji środków trwałych, za koszty uzyskania przychodów można uznać wszystkie wydatki dotyczące danego pojazdu, poniesione w czasie podróży, np. zakup paliwa, opłaty za parking. W przypadku, gdy podatnik korzysta z własnego samochodu osobowego nie będącego środkiem trwałym, wydatki związane z eksploatacją pojazdu stosownie do postanowień art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza się do kosztów na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu. Koszty eksploatacji pojazdu w tym przypadku nie mogą przekroczyć kwoty wynikającej z przemnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km, właściwej dla danego pojazdu. * czy taki wydatek służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością, a więc który co do zasady ma charakter osobisty. Sposób prowadzenia księgi określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U z 2003, Nr 152, poz. 1475 ze zm.). Zawarte w rozporządzeniu objaśnienia do PKPiR określają w jakich kolumnach wpisywać określone przychody i rozchody. Kierunek sfinansowanych przez Wnioskodawczynię studiów ściśle wiąże się z zakresem prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Studia te mają na celu zwiększenie i poszerzenie umiejętności pracownika poprzez uzyskanie szerokiej wiedzy z zakresu bankowości i ubezpieczeń, co w konsekwencji wiąże się z możliwością zwiększenia przychodów firmy. Podnoszenie kwalifikacji a koszty podatkowe Zgodnie z objaśnieniami do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zawartymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia, kolumna 12 przeznaczona jest do wpisywania wynagrodzeń brutto wypłacanych pracownikom (w gotówce i w naturze), kolumna 13 przeznaczona jest do wpisywania pozostałych kosztów, kolumna 14 księgi przeznaczona jest do wpisywania łącznej kwoty wydatków wykazanych w kolumnach 12 i 13 Podnoszenie kwalifikacji a koszty podatkowe Podatniczka może zaliczyć wydatki na pokrycie kosztów studiowania do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Może także zaliczyć do kosztów wydatki poniesione na finansowanie studiów wyższych pracownikowi zatrudnionemu na umowę o pracę. Nie będą natomiast stanowiły kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na sfinansowanie studiów wyższych osobie zatrudnionej na umowę zlecenie. Stanowisko takie zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 16.10.2009 r. nr IPPB1/415-1163/08-5/EC. Do stwierdzenia, czy wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię na opłacenie studiów w szkole wyższej na kierunku „Bankowość – Ubezpieczenia”, a w szczególności opłaty z tytułu czesnego, koszty dojazdu, pomoce naukowe, w tym książki, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie: Wydatki na opłatę studiów nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. * czy taki wydatek związany jest z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które mają z nią związek, * wydatek służy osiągnięciu przychodu, czyli został poniesiony w celu jego osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz Natomiast w przypadku osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenie zlecający nie ma obowiązku polegającego na ułatwieniu pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych. A zatem wydatki pracodawcy zatrudniającemu osobę na podstawie umowy zlecenie na kształcenie zawodowe nie mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów. Jakie wątpliwości wyjaśnił organ podatkowy? Reasumując powyższe należy stwierdzić, że nie ma przeszkód prawnych, aby faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane wydatki na pokrycie kosztów studiowania Wnioskodawczyni zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej i ewidencjonować w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Wydatki poniesione na finansowanie studiów wyższych pracownikowi zatrudnionemu na umowę o pracę mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, natomiast wydatki poniesione na sfinansowanie studiów wyższych osobie, zatrudnionej na umowę zlecenie nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów działalności gospodarczej pracodawcy. (…)” „(…) Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika również, że Wnioskodawczyni zatrudnia dwie osoby na umowę zlecenie na czas nieokreślony, które również rozpoczynają studia na kierunku „Bankowość – Ubezpieczenia”. W związku z czym Wnioskodawczyni zadaje pytanie czy płacąc za ich naukę ma możliwość odliczenia tego jako koszt uzyskania przychodu. W zapytaniu podatniczka wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwo ubezpieczenia – kredyty. W celu podwyższenia swoich kwalifikacji rozpoczęła studia na kierunku ubezpieczenia. Zatrudnia ona także dwie osoby na umowę zlecenie, które także rozpoczynają studia na powyższym kierunku. W związku z powyższym zadała pytanie, czy czesne za własne studia stanowi koszty uzyskania przychodów jej działalności? Czy w przypadku sfinansowania nauki swoim pracownikom także może wydatki z tym związane zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? W przedmiotowej sprawie organ podatkowy zajął następujące stanowisko: Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Zatem, aby określony wydatek mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi być faktycznie poniesiony i spełnione winny być łącznie dwie przesłanki: * nie może to być wydatek wymieniony w zamkniętym katalogu, nie uznawanym ustawowo za koszt podatkowy. Podjęte studia w zakresie „Bankowość – Ubezpieczenia” związane są – jak wynika z przedmiotowego wniosku – z przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nabywa wiedzę, która przyczyni się do podniesienia kwalifikacji zawodowych i pozwoli w późniejszym okresie na rozwój firmy, a tym samym będzie miało wpływ na zwiększenie uzyskiwanych przez Wnioskodawczynię przychodów w przyszłości. W art. 23 ww. ustawy określony jest katalog wydatków, które nie należą do kosztów uzyskania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów nie są bowiem wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Powyższa zasada dotycząca ułatwienia pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych znalazła rozwinięcie w art. 103 Kodeksu pracy, który stanowi, że pracodawca ułatwia pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych w zakresie i na warunkach ustalonych w drodze rozporządzenia przez Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej. Przepisy prawa pracy nakładają na pracodawcę obowiązek ułatwienia podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracownikom zatrudnionym na podstawie umów o pracę. Zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy. W myśl § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. Nr 103, poz. 472 ze zm.), przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych rozumie się kształcenie w szkołach dla dorosłych i szkołach wyższych oraz kształcenie, dokształcanie, a także doskonalenie w formach pozaszkolnych. Podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego w formach szkolnych i pozaszkolnych może być realizowane na podstawie skierowania zakładu pracy lub bez takiego skierowania. Natomiast § 4 i § 5 daje możliwość udzielenia pomocy pracownikom, którzy podnoszą kwalifikacje zawodowe. Z przepisów rozporządzenia wynika też, iż pracownikowi, który podejmuje naukę w szkole na podstawie skierowania zakładu pracy lub bez skierowania zakładu pracy, pracodawca może przyznać dodatkowe świadczenie m.in. może pokryć opłaty za naukę pobierane przez szkołę, koszty dojazdu czy zakup podręczników. Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracownika, do których zalicza się wydatki na kształcenie w szkołach wyższych, nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do obciążenia ich wartością kosztów uzyskania przychodów. Dla uzyskania takiego uprawnienia konieczne jest by wydatek mógł przyczynić się do osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła oraz by był prawidłowo udokumentowany. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodu, ale jednocześnie nie jest niezbędne odnoszenie ich do konkretnego przychodu. Pełną treść interpretacji można przeczytać na stronie Ministerstwa Finansów Celowość ponoszenia tego rodzaju kosztów przez przedsiębiorcę jest uzasadniona wynikającym z przepisów prawa pracy nakazem ułatwiania pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Zakres wiedzy, jaki pracownicy mogą zdobywać na koszt pracodawcy w ramach wyżej wymienionego obowiązku podnoszenia kwalifikacji nie jest jednak nieograniczony. Wydatki na podnoszenie kwalifikacji pracowniczych – aby mogły stanowić koszt uzyskania przychodu dla pracodawcy – muszą mieć ścisły związek z zakresem obowiązków pracownika wynikającym ze stosunku pracy oraz charakterem działalności pracodawcy.

January 4th, 2007 by Author

Posted in Suspendisse iaculis | Edit | 23 Comment »