Składki na PPE a koszty podatkowe pracodawcy
2018-03-20 08:00:00

Reklama:

Składki na PPE a koszty podatkowe pracodawcy Przypomniał on także, że pięcioletnie blokady, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o CIT stworzono, aby zapobiegać nadużyciom związanym ze zwolnieniami ze składek ubezpieczenia. Przepisy o PPE, dotyczące długoterminowego oszczędzania na emeryturę pojawiły się później. Oznacza to, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy innej kategorii grupowych ubezpieczeń na życie zawieranych przez pracodawcę na rzecz pracowników, niż te które zawierane są w ramach pracowniczych programów emerytalnych. Składki na PPE a koszty podatkowe pracodawcy Niejasne przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) i od osób fizycznych (PIT) doczekały się nowej interpretacji Ministra Finansów, w świetle której składki podstawowe opłacane przez pracodawców na rzecz osób korzystających z pracowniczych programów emerytalnych (PPE) zaliczane są do kosztów. Składki na PPE a koszty podatkowe pracodawcy Fiskus miał dotychczas odmienne zdanie, uznając, że świadczenia na rzecz pracowników (w tym wydatków na PPE) mogą zostać zaliczone do kosztów, o ile spełniają warunki właśnie art. 16 ust. 1 pkt 59. Stosowanie tej regulacji odnośnie PPE miało na celu uniemożliwić przedsiębiorcom omijanie przepisów podatkowych dzięki krótkotrwałym wpłatom i wypłatom z ubezpieczenia. Niestety zahamowało również rozwój tego rodzaju oszczędzania na emeryturę. Nowa „interpretacja ministerstwa wyraźnie rozróżnia długoterminowe oszczędzanie na emeryturę w PPE od krótkotrwałych programów inwestycyjnych z przeznaczeniem np. na premie dla pracowników”, uważa rozmówca „Rzeczpospolitej” - Przemysław Gawlak, kierownik wydziału programów inwestycyjnych TU Allianz Życie SA. Interpretacja ogólna ministra finansów (nr DD6/8213/46/ KWW/08/215) to ukłon w stronę firm, które założyły PPE w formie grupowego ubezpieczenia na życie, a jednocześnie zachęta dla przedsiębiorców, którzy dotychczas jeszcze nie wprowadzili takich programów. Nowa interpretacja przepisów pozwoli firmom na spore oszczędności, a co więcej, sprawi, że łatwiej będzie zatrzymać i pozyskać pracowników – wskazała „Rzeczpospolita”. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Jednocześnie w przepisach art.15 ust. 1b-1h oraz ust. 1q tej ustawy określone zostały szczególne rodzaje wydatków (kosztów), których poniesienie uprawnia do zaliczenia ich do kosztów podatkowych. Tym samym przepis art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi podstawę do zaliczania do kosztów podatkowych wydatków (w tym składek podstawowych) ponoszonych przez pracodawców w ramach realizowanych pracowniczych programów emerytalnych, bez względu na formę w jakich są one prowadzone. Dotyczy to zatem także opłacanej przez pracodawców składki na pracowniczy program emerytalny prowadzony w formie grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń. Pracodawca jest odpowiedzialny za założenie oraz prawidłową realizację programu, w tym przede wszystkim do finansowania składki podstawowej (art. 24 ust. 1 ustawy o pracowniczych programach emerytalnych). Stanowisko takie prezentowane jest także przez orzecznictwo (por. wyroki WSA w Gdańsku z dnia 15 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 375/06 oraz WSA w Gliwicach z dnia 20 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Gl 1485/06). Przepisy, o których tu mowa zawiera art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654, z późn. zm.) definiujący katalog wydatków, które mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Zalicza się do niego także szczególne ich rodzaje, np. wydatki na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego (art. 15 ust. 1d) w rozumieniu przepisów o PPE (DzU z 2004 r. nr 116, poz. 1207 ze zm). Nie ma tu znaczenia forma realizacji programu, może to być : fundusz emerytalny, umowa o wnoszenie przez pracodawcę składek do funduszu inwestycyjnego, zarządzanie zagraniczne i, co najważniejsze, umowa grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń (art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Resort finansów stanął na stanowisku, że skoro podstawą uznania składek podstawowych opłacanych przez przedsiębiorcę na PPE za koszty jest art. 15 ust. 1d ustawy o CIT, to w takim razie nie znajduje tu zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 59 wymienionej ustawy, wymagający m.in. pięcioletniego okresu uczestnictwa w ubezpieczeniu. Poniżej treść interpretacji resortu finansów: 4. zarządzania zagranicznego. „(…) Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. Nr 116, poz. 1207, z późn. zm.) pracownicze programy emerytalne mogą być prowadzone w jednej z następujących form : 1. funduszu emerytalnego, 2. umowy o wnoszenie przez pracodawcę składek pracowników do funduszu inwestycyjnego, 3. umowy grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń w formie grupowego ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, Usytuowanie tego rodzaju wydatków w odrębnych ustępach art. 15 ustawy miało m. in. na celu wyeliminowanie wątpliwości, jakie mogą pojawiać się przy kwalifikowaniu tego rodzaju wydatków do kosztów podatkowych. Wydatkami tymi są m.in. wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach emerytalnych (art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). W związku z tym należy stwierdzić, że opłacane przez pracodawców na rzecz pracowników składki podstawowe w ramach pracowniczych programów emerytalnych, zaliczane są do kosztów podatkowych na podstawie art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Analogicznym przepisem, w przypadku pracodawców rozliczających się z podatku dochodowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest przepis art. 22 ust. 1b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.). Jednocześnie informuję, że nieaktualny jest dotychczas prezentowany pogląd przez Ministerstwo Finansów, zgodnie z którym przepisem decydującym o zaliczeniu składki podstawowej opłacanej przez pracodawców w ramach pracowniczych programów emerytalnych powinien być art.15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w powiązaniu z art. 16 ust 1 pkt 59 tej ustawy.” Skoro składki podstawowe opłacane w ramach pracowniczych programów emerytalnych, w tym realizowanych w formie grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń, kwalifikowane są do kosztów podatkowych w oparciu o postanowienia art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to tym samym do składek związanych z tego rodzaju ubezpieczeniem nie mają zastosowania ograniczenia wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 59 tej ustawy (m. in. wymagany 5-letni okres uczestnictwa w ubezpieczeniu).

January 4th, 2007 by Author

Posted in Suspendisse iaculis | Edit | 23 Comment »